In de serie ‘Ontmoetingen met poëzie’ in de Oude Kerk Soest staat op zondagmiddag 27 september het werk van dichteres Hanny Michaelis (1922-2007) centraal
Michaelis’ oeuvre wordt getypeerd als ‘klein maar sterk’. Een jury wees op de ‘bedrieglijke eenvoud van een Michaelisgedicht: een uitgepuurde inhoud in een eenvoudige vorm. Terloops worden de diepste wijsheden gedebiteerd.’ Haar Verzamelde gedichten beleefden hun 6e druk (2022).
Michaelis was van joodse afkomst. Haar poëzie is getekend door haar onderduik in de Tweede Wereldoorlog en het verlies van haar ouders (Sobibor). Terugkerende thema’s zijn de ervaring van uitzichtloosheid en depressie en de hunkering naar liefde en ‘eeuwigheid.’ ‘Het gaat in de poëzie’, aldus de dichteres, ‘om vier essentiële dingen: leven, dood, angst en liefde. En dan is er nog het eeuwigheidsverlangen.’ Dichten was voor haar ‘een gooi naar de eeuwigheid’ doen: bij alle teleurstelling in haar leven bleef ze geloven in betere tijden. Ook die vitaliteit hoor je in haar gedichten terug: ‘dat je elke dag opnieuw/de kracht vindt om overeind/en uit je bed te komen.’